Ταχυδρομική Διεύθυνση: ΤΘ 3373 ΤΚ 10210 ΑΘΗΝΑ, τηλ+φαξ: 2130058012, E-mail: etephil@gmail.com

   
 Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ   
 ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ
 ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
 
 ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
 'ΠΛΑΤΩΝ'
 
 ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ  
 ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ
 ΘΕΜΑΤΑ
 
 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ  
 ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ  
   

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Μὲ ἀδιάλειπτη συνέπεια ἡ Ε.Ε.Φ. ἐπιδιώκει καὶ προωθεῖ συστηματικὰ τὴν ἐνίσχυση καὶ ὀρθὴ διδασκαλία τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ γραμματείας διαχρονικὰ ἀπὸ τὸν Ὅμηρο ὥς τὶς μέρες μας. Μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τοῦ εὐρύτατης κυκλοφορίας περιοδικοῦ της «ΠΛΑΤΩΝ», μὲ ἄρθρα καὶ μὲ εἰσηγήσεις σὲ συνέδρια, μέλη τῆς Ἑταιρείας ἀλλὰ καὶ τὸ Δ.Σ. στο σύνολό του ἔχουν τονίσει τὴν ἀνάγκη τὴς ἀναβάθμισης τῶν κλασικῶν σπουδῶν μὲ τὴν διδασκαλία τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν ἀπὸ τὸ πρωτότυπο. Τὴ θέση τους αὐτὴ ἔχουν ὑποστηρίξει μὲ συγκεκριμένες προτάσεις πρὸς τὶς ἑκάστοτε ἡγεσίες τοῦ Υπ.Ε.Π.Θ.

Ἔτσι ὁ Κ. Γεωργούλης στὸ ἔκτακτο αὐτοτελὲς Παράρτημα τοῦ «ΠΛΑΤΩΝΟΣ»( 1964) ὑπογραμμίζει:

«Εἰς τὰ Σχολεῖα τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα πρέπει νὰ διδάσκεται καὶ διδάσκεται εἰς ὅλας τὰς ἱστορικάς της ποικιλίας...Αἱ προτεινόμεναι ὑπὸ τῆς μεταρρυθμίσεως ὡς πρὸς τὴν σχολικὴν γλῶσσαν καινοτομίαι θὰ ἐπιτείνουν τὴν ἤδη ὑφισταμένην σύγχυσιν καὶ ἀναρχίαν. Ἡ ἱστορία τῆς νεοελληνικῆς λογοτεχνίας ἔδειξε ὅτι τὴν δημοτικὴν ἰδίᾳ εἰς τὸν πεζὸν λόγον ἔγραψαν μὲ ἐπιτυχἰαν ὅσοι ἐγνώριζαν καλὰ ὄχι μόνον τὴν καθαρεύουσαν ἀλλὰ καὶ τὴν ἀρχαίαν. Οἱ κλασσικοὶ πεζογράφοι τοῦ δημοτικισμοῦ ἦσαν καὶ ἄριστοι ἀρχαιογνῶσται».

Ἡ καθηγήτρια J. de Romilly, μὲ τὸ μοναδικό ὕφος τῆς γραφῆς της, ἐξαίρει τὴν σημασία τῶν κλασικῶν γραμμάτων γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο (Η ΚΛΑΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ.ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ, ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ τῆς Ε.Ε.Φ , ΠΛΑΤΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΜΟΣ 2, 2003, σ. 24 κ.ἑξ.): « Ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς παρουσιάζει, πράγματι, τὸ πλεονέκτημα ὅτι εἶναι κοινός, σὲ διάφορες βαθμίδες, σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες. Ποῦ, ὅμως, ὀφείλεται αὐτὸ τὸ πλεονέκτημα; Τὶ ἀντιπροσωπεύει ἡ Ἑλλάδα; Θὰ μοῦ ἦταν ἀδύνατο νὰ συνοψίσω ἐδῶ σὲ λίγες λέξεις αύτὸ ποὺ ἀποτέλεσε τὸ πάθος ὁλόκληρης τῆς ζωῆς μου. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ πῶ ὅτι ὑπάρχει σὲ αὐτὴ τὴν ἀξιοθαύμαστη, περίτεχνη, ἀπέριττη γλῶσσα μία σκέψη καθαρὴ .... Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ ἑλληνικὴ λογοτεχνία στοχεύει πάντα στὸ πιὸ ἀνθρώπινο, στὸ παγκόσμιο, σὲ αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ ἀγγίξη πέρα ἀπὸ τὰ σύνορα καὶ τὶς ὅποιες διαφορές. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ θυμίσω ὅτι ἐκφράζει, μὲ αυτὴ τὴν εἰλικρίνεια καὶ τὸν ἐνθουσιασμὸ ποὺ τόσο μᾶς λείπουν σήμερα, ὑψηλὲς ἀξίες γιὰ κάθε ἀνθρώπινη κοινωνία. Τὰ κείμενα αὐτὰ ἐξυμνοῦν τὸ θάρρος, τὴν δικαιοσύνη, τὸν σεβασμὸ στοὺς ἄλλους, τὴν σπουδαιότητα τοῦ νόμου, τὴν ἀνοχή καί, προσθέτω, τὴν γλυκύτητα.

Θὰ ξαφνιαζόμουν πολὺ ἄν κάποιος προσπαθοῦσε νὰ μὲ πείση ὅτι οἱ σημερινὲς γενιὲς δὲν ἔχουν πιὰ ἀνάγκη αὐτὲς τὶς ἀξίες ἤ ὅτι τὶς βρίσκουν ἀρκούντως παροῦσες καὶ ὡραῖα ἐκφρασμένες στὰ σημερινὰ κείμενα καὶ ὅτι αὐτὸ ἀρκεῖ.

Γι' αὐτὸ καὶ σᾶς στέλνω τὶς θερμότερες εὐχές μου γιὰ τὴν ἐπιτυχία του Συνεδρίου σας. Πιστεύω ὅτι τὸ ἔργο ποὺ πρέπει νὰ φέρωμε εἰς πέρας εἶναι ἐπεῖγον καὶ εὔχομαι μὲ ὅλη μου τὴν καρδιὰ νὰ μπορέσετε νὰ συνδράμετε στὸν θρίαμβό του».

Ἡ καθηγήτρια Γ. Ξανθάκη – Καραμάνου σὲ εἰσήγησή της στὸ ἴδιο Συνέδριο (ὅ.π. σ.321 κ.ἑξ.) ἐπισημαίνει τὰ ἀκόλουθα:

« Ἡ συρρίκνωση τῆς διδασκαλίας τῶν κλασικῶν γλωσσῶν καὶ γραμματειῶν στὴν Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση, ἡ ἀπουσία ἐπιμόρφωσης καὶ ἐπαφῆς τῶν διδασκόντων μὲ τὴν βιβλιογραφία καὶ τὰ πορίσματα τῆς φιλολογικῆς ἔρευνας, ἡ ἀτελὴς προετοιμασία γιὰ τὴν σύνθετη καὶ ἀπαιτητικὴ διδασκαλία τῶν ἀρχαιογνωστικῶν μαθημάτων, εἶχαν διττὴ ἀρνητικὴ ἐπίπτωση: ἀνέκοψαν τὴν ἀνατροφοδότηση τοῦ πανεπιστημίου μὲ γλωσσικὰ καταρτισμένους καὶ εὐρύτερα καλλιεργημένους ἀποφοίτους Λυκείου καὶ ὑποβάθμισαν τὸν ἡγετικὸ ρόλο τοῦ Ἕλληνα φιλολόγου στὴν ἐκπαίδευση καὶ στὴν κοινωνία. Οἱ νεώτερες γενιὲς τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν ἀποκόπτονται μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν ἀπὸ τὶς πολιτισμικές τους ρίζες, τὰ διαχρονικὰ ἔργα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀνθρωπισμοῦ, τὰ ὁποῖα συγκροτοῦν καὶ θὰ συγκροτοῦν τὴν πνευματικὴ καὶ πολιτιστικὴ παράδοση τῆς Εὐρώπης.
    Ὅλοι αὐτοὶ οἱ παιδευτικοί, κονωνικοί, πολιτισμικοί καὶ ἄλλοι πολλοὶ λόγοι ἐπιβάλλουν σήμερα, ἐποχὴ προβληματισμοῦ, ἀναζητήσεων καὶ ἀνακατατά-ξεων, τὸν ἐπαναπροσδιορισμὸ τῆς προσφορᾶς τῆς κλασικῆς παιδείας στὸ πνευματικὸ καὶ κοινωνικὸ γίγνεσθαι.
    Γιὰ νὰ ἐπιτευχθῆ τὸ ζητούμενο αὐτό, ἀπαραίτητη προϋπόθεση εἶναι τὰ κλασικὰ γράμματα νὰ ἀναβαθμισθοῦν ὡς σημαντικὸ παιδευτικὸ ἐργαλεῖο· νά ἀφομοιωθῆ ἡ ἐρευνητικὴ δραστηριότητα καὶ νὰ ἐνταχθῆ στὴν ἐκπαιδευτικὴ πρακτική· ἡ ἀνθρωπιστικὴ παιδεία νὰ ἐπικοινωνήση, νὰ ἀγγίξη τὸ κοινωνικὸ σύνολο πείθοντας γιὰ τὴν συμβολή της στὴν διαμόρφωση τοῦ σύγχρονου, ὑπεύθυνου καὶ ὁλόπλευρα καλλιεργημένου πολίτη τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης.
    Ἡ ἀφετηρία καὶ ἡ βάση γιὰ τὸν ἐπαναπροσδιορισμὸ αὐτὸν τῆς κλασικῆς παιδείας μὲ ὅλες τὶς θετικές του ἐκφάνσεις βρίσκεται, ὅπως εἶναι φυσικό, στὴν ἐκπαίδευση. Ἀπαιτεῖται ἡ ἐξεύρεση τῆς χρυσῆς τομῆς, ἡ ἐξισορρόπηση τῆς διδασκαλίας μορφῆς καὶ περιεχομένου, ἡ ἰσορροπία μεταξὺ τῆς λατρείας καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν εἰδώλων. Οἱ ἐκπαιδευτικὲς ἀκρότητες τοῦ παρελθόντος τὸ μόνο ποὺ πέτυχαν ἦταν νὰ ἀπομακρύνουν τὸν σύγχρονο Ἕλληνα ἀπὸ τὶς πολιτισμικές του ρίζες, ἀπὸ τὴν διαχρονικὴ ἑλληνική, ποὺ σὲ μεγάλο βαθμὸ ἐπιβιώνει 3.000 περίπου χρόνια, καθὼς καὶ ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῶν ἰδεῶν καὶ ἀξιῶν τῆς ἀρχαίας γραμματείας. Ὁ ἐξορθολογισμὸς τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προγράμ-ματος, μὲ τὴν ἰσόρροπη καὶ ἰσότιμη κατανομὴ τῶν ὡρῶν ἑβδομαδιαίας διδασκαλίας τῶν θεωρητικῶν καὶ θετικῶν ἐπιστημῶν, εἶναι ἀναγκαῖος...
    Εἶναι αὐτονόητον ὅτι ἡ ἐνίσχυση τῆς κλασικῆς παιδείας ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι ὄχι ἁπλῶς ποσοτικὴ ἀλλὰ κυρίως ποιοτική:
    «Μέγιστον μέλημα» τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος νὰ ἀποτελῆ ἡ ἐξασφάλιση μιᾶς ἀπαιτητικῆς γλωσσικῆς παιδείας, χωρὶς προκαταλήψεις ἀλλὰ μὲ ἐπιστημονικὰ καὶ παιδαγωγικὰ κριτήρια, μιᾶς τέτοιας γλωσσικῆς κατάρτισης καὶ καλλιέργειας ποὺ νὰ ἐπιτρέπη τὴν ὀρθὴ ἔκφραση σκέψεων, τὴν ἀποτελε-σματικὴ ἐπικοινωνία, τὴν κατανόηση σύνθετων γραπτῶν κειμένων, μὲ μιὰ λέξη νὰ ἐξασφαλίζη στὸν σύγχρονο Ἕλληνα γλωσσικὴ ἐπάρκεια καὶ ποιότητα...
    Ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἰσόρροπη, ὀρθολογικὴ καὶ νηφάλια προσέγγιση τῆς μορφῆς καὶ τοῦ περιεχομένου τῆς κλασικῆς γραμματείας πολλές, κατὰ τὴν γνώμη μου, εἶναι οἱ θετικὲς συνέπειες οἱ ὁποῖες ἐκδηλώνονται σὲ ἐπίπεδο γλώσσας, σκέψης καὶ εὐρύτητας γνώσεων.
    α) Ὁ ἐκφραστικὸς πλοῦτος, ἡ ὀρθοέπεια καὶ ἡ καλλιέπεια, ἡ σαφήνεια καὶ ἡ ἀκρίβεια τῶν διανοημάτων, ἡ πυκνότητα, μεστότητα καὶ εὐκαμψία τοῦ λόγου, ἡ κατανόηση τῆς ἐξέλιξης καὶ συνέχειας τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ γραμματείας.Ὅλες αὐτὲς τὶς γνωστικὲς καὶ ἐπικοινωνιακὲς ἀρετὲς προσφέρει ἡ ὁλοκληρωμένη ἐκμάθηση τῆς γλώσσας καὶ ἡ οὐσιαστικὴ ἐμβάθυνση στὴν διάνοια τῶν κλασικῶν κειμένων. Καὶ ὅλα αὐτὰ σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν γλωσσικὴ ἔνδεια, τὴν ἀδυναμία νὰ κατανοηθῆ ἡ νέα λογοτεχνία, τὸν ἐκφραστικὸ μαρασμὸ καὶ τὴν λεκτικὴ ἀσάφεια ποὺ χαρακτηρίζουν σήμερα τὴν γλωσσικὴ ἐπικοινωνία μεγάλης μερίδας τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας.
    Τὸ μεγάλο ζητούμενο παραμένει ἡ σύνδεση τῆς κλασικῆς παιδείας μὲ τὸ κοινωνικὸ σύνολο, ἡ ἔνταξη καὶ καθιέρωσή της στὴν σύγχρονη κοινωνία...
    Σύμφωνα μὲ πρόσφατες ἀπόψεις ἐκπροσώπων μεγάλων ἐπιχειρήσεων ἐπιζητοῦνται πλέον ὡς στελέχη ἄτομα μὲ εὐρύτερη καλλιέργεια, ἱκανὰ νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰ θέματα σφαιρικά, καὶ ὄχι στεγνοὶ ἐξειδικευμένοι τεχνοκράτες ποὺ μοιραῖα ἔχουν τὴν τάση νὰ “βλέπουν τὸ δένδρο ἀντὶ γιὰ τὸ δάσος”. Στὰ νέα αὐτὰ δεδομένα ἡ κλασικὴ παιδεία καὶ οἱ παραδοσιακὲς ἀξίες καλοῦνται ἐκ νέου νὰ διαδραματίσουν ἕνα σημαντικὸ ρόλο. Τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά, σύμφωνα μὲ ἀγγλόφωνους, γιὰ παράδειγμα, ἐπιχειρηματίες, εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὰ ἀνώτερα στελέχη τοῦ ἐπιχειρησιακοῦ χώρου, διότι ἡ διαχρονικὴ ἑλληνικὴ ἐνισχύει τὴν λογικὴ σκέψη καὶ τὴν ὀρθολογικὴ προσέγγιση καὶ ἔχει ἔτσι ξεχωριστὴ σημασία γιὰ τὸν τομέα ὀργάνωσης καὶ διοίκησης ἐπιχειρήσεων.
   Ἡ ἐπιδιωκόμενη διεύρυνση τῶν ὁριζόντων τῶν κλασικῶν γραμμάτων, ὥστε νὰ ἀνταποκρίνωνται καὶ στὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἀγορᾶς ἐργασίας, θὰ συμβάλη καὶ στὴν εὐρύτερη ἀποδοχή τους ἀπὸ τὸ κοινωνικὸ σύνολο. Θὰ ἐνισχυθῆ ἔτσι ἡ πεποίθηση τῆς εὐρύτερης κοινωνίας ὅτι ἡ ἀνθρωπιστικὴ παιδεία μπορεῖ καὶ σήμερα πολλὰ νὰ προσφέρη στὸν σύγχρονο ἄνθρωπο.
  Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ ἡ κλασικὴ παιδεία προσδιορίζουν τὴν ἐθνική μας ὑπόσταση καὶ ἀποτελοῦν γιὰ ὅλους μας ὕψιστο ὑπαρξιακὸ ἀγαθό. Ἡ προώθησή τους σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς ἐπιβάλλεται νὰ γίνεται μὲ κριτικὴ προσέγγιση, χωρὶς ἰδεολογικὲς προκαταλήψεις καὶ πομπώδη αὐταρἐσκεια, ἀλλὰ μὲ οὐσιαστικὴ ἀνάδειξη τῆς συμβολῆς τους στὴν διαμόρφωση τῶν ἀξιῶν τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου.

 


ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ | ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ | ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ 'ΠΛΑΤΩΝ'
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ | ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ | ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ